2
نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت 11:11  توسط Mina
حالا که آب از سر ثانیه ها می گذرد، چه فرقی می کند بر نیمکت سیمانی پارک خواب حوصله ها و تبسم ببینم یا رهسپار شوم به دهکده متروک در آنسوی جاده ها نقره ای فام، بقچه خیس حمام پر از خاطره های تکراریست و تنهایی ، تنهاترین خاطره تکراریست.